Adempauze en gezondheid

Een paar weken geleden beschreef ik in mijn vorige blog hoe ik de effecten van de transitie ervoer.  Alle druk en het gebrek aan tijd voor mezelf leidde tot duidelijke signalen van mijn lichaam dat de stress teveel werd. Slecht slapen, van alles vergeten, van alles uit mijn handen laten vallen, en bovenal een hoge bloeddruk. Dan ga je je toch een beetje zorgen maken. Ik mag immers niet uitvallen! SAM_9624 Gelukkig heb ik al een adempauze ingepland. Net als vorig jaar, een paar dagen weg. Niet alleen met mijn man, die ook wel wat afleiding kan gebruiken, maar ook weer met twee vriendinnen. Wel een stukje verder dan vorig jaar, maar we weten nu dat het bevalt. We hebben voor een week een huisje gehuurd in de Vogezen. Voor een keertje niet alles alleen hoeven regelen, naast de zorg ook nog de bagage inpakken, de auto inpakken en het hele stuk rijden. Nee, heerlijk alles kunnen delen. Behalve de zorg dan. Het huisje blijkt zo’n 5 km van het dichtstbijzijnde dorp langs een bergweggetje en een bospad op een berg te liggen. Wat een rust! En een geweldig uitzicht ook, als het helder is. Wel goed dat we de boodschappen onderweg al hebben gedaan. Op zich is het huisje eerder rolstoelvriendelijk dan aangepast, maar voor ons is het goed te doen. Het huis is ruim opgezet, dus genoeg ruimte om te manoeuvreren met de rolstoel. Er is een badkamer met een verhoogde toilet met beugels, een inrijdouche en een onderrijdbare wastafel. Wel wat krap, maar het gaat. In de slaapkamer staan gewone bedden, maar het hooglaagbed was volgens de beschrijvingen te krap voor mijn man. De vriendinnen hebben elk een eigen kamer, en dan is er ook nog een slaapzolder, voor als je met grotere groepen komt. Er is een open haard, wel nodig deze tijd van het jaar, maar geen tv of internet in het huisje. Goed voor de rust. We hebben wel wat dvd’s meegenomen on ’s avonds te bekijken. Overdag maken we kortere of langere uitstapjes in de omgeving, kunnen zelfs zo nu en dan op een terrasje in de zon zitten. Halverwege de week een hele rustdag, terwijl we op de berg in een wolk zitten. Zelfs dan is het nog genieten van de rust en de frisse lucht. Niet eens zoveel meer slapen, maar wel uitrusten, relaxen, een boek kunnen lezen.

Die frisse lucht valt vooral op als we na een week weer thuiskomen: ik ruik opeens de luchtvervuiling weer! Met frisse tegenzin maar wel een stuk rustiger duik ik weer de bureaucratie in: er liggen ongeveer 8 brieven van het zorgkantoor op me te wachten. Als ik na een paar dagen weer naar de huisarts ga, blijkt ook de hoge bloeddruk weer verdwenen. Dat maakt opeens wel heel erg duidelijk hoe noodzakelijk een adempauze is voor mijn gezondheid.

Dit bericht werd geplaatst in mantelzorg, respijtzorg, Uncategorized, zorg voor jezelf en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s