Grenzen verkennen

Wij blijven voortdurend bezig met het verkennen van de grenzen van wat we kunnen. Ooit dacht ik: vakantie met de Zonnebloem? Dat nooit! Het leek me niets voSAM_2269or ons. Het roept teveel de herinneringen aan het verpleeghuis op. Opgelegde gezelligheid en zo. Bovendien, iemand met NAH in een grote groep veel indrukken laten opdoen klinkt verre van ideaal. De laatste jaren is er echter wel het een en ander veranderd. Mijn man kan duidelijk veel meer hebben en heeft het ook best naar zijn zin op de nieuwe dagopvang waar hij heen gaat. Daar zit hij ook in een grotere groep en hij heeft er geen last van. Vorig jaar gingen vrienden van ons met de boot van de Zonnebloem naar Duitsland en het was hun erg goed bevallen. Zij gaven aan dat het ook heel goed mogelijk is om aan je rust toe te komen op de boot en dat de ondersteuning door de algemene en zorgvrijwilligers erg goed was. Dus besloten wij ook deze grens maar eens te verkennen. Het is immers een zwaar jaar geweest, vooral door al het extra geregel na de veranderingen in de zorg. Een beetje adempauze door een week lang de zorg uit handen te geven kan dan geen kwaad. Daarnaast leek het me wel wat om zo de Rijn af te varen richting Lorelei.

Groot is dus de teleurstelling als we een paar dagen voor het vertrek te horen krijgen dat de boot niet naar Duitsland kan varen omdat de waterstand in de Rijn te laag is. Het is alleen geen reden voor annulering, dat staat al in de reisgids, dus besluiten we er maar het beste van te maken. Omdat het allemaal nieuw is, is het best spannend om op maandag ’s ochtends de bagage klaar te zetten voor we door een rolstoelbusje worden opgehaald. Het is zowiezo al meer plannen want in de auto gooi ik er gewoon nog een paar tassen bij en kan ik alles meenemen dat ik denk nodig te kunnen hebben. Nu mogen we 1 stuks bagage en 1 stuks handbagage elk. Het busje arriveert vrijwel exact op de tijd die vooraf is aangekondigd en samen met twee andere dames gaan we op naar Arnhem.

We melden ons aan op de boot IMG_1735en een vrijwilliger brengt ons naar onze hut. De bagage volgt al snel. Dat is al luxe, dat je niet zelf je bagage hoeft te slepen. De hut heeft een hoog-laagbed aan beide kanten, met de mogelijkheid om een plafondlift te gebruiken. We delen een badkamer met de buren. Gedurende de week blijkt dat soms een probleem omdat de buren vergeten de deur weer van het slot te halen als ze klaar zijn en dan kunnen wij de badkamer niet gebruiken. Als we de hut gezien hebben gaan we naar de salon, een verdieping hoger. Hier komt iemand van het team verzorging kennis maken en inventariseren wat voor zorg we nodig hebben. Omdat de mogelijkheid bestaat geeft mijn man aan dat hij de transfers liever met een actieve lift maakt dan met de plafondlift. Pas als we ’s avonds voor het eerst naar bed gaan valt mij op dat het bed aan de korte kant is en de houten plaat in het voeteneinde kan er niet uit. Ik vraag wel of het mogelijk is hier een alternatief voor te bedenken want ik voorzie problemen (die ook komen), maar dit blijkt gedurende de reis niet mogelijk. De eerste les die ik leer: de volgende keer moet ik van tevoren al om een verlengd bed vragen.

IMG_1672In de loop van de middag vertrekt de boot uit Arnhem, eerst over de Rijn, dan het Pannerdensch kanaal, en dan de Waal op. We zitten helemaal vooraan en genieten van het uitzicht door de grote ramen. Alleen begint het te regenen als we de Waal op draaien, bovendien wordt het al donker. Ik had het wel willen zien als we langs de Waalkade in Nijmegen varen met alle lichtjes. Helaas moet mijn man dan naar de wc en ben ik op zoek naar een verzorgende om te helpen.

Meteen daarna is het tijd om voor het eerst naar de eetzaal te gaan. Hier
leer ik mijn tweede les: gemalen voedsel is ook een dieetvorm. Bij IMG_1760
gewenste diëten denk ik toch meer aan zoutloos of zo iets. Gelukkig kunnen we dit nog regelen, en
de voorzieningen zijn goed. Aardappelen, vlees en groenten komen elk apart gemalen in een pannetje.
Het eten is ook erg goed en smakelijk.
Elke avond een 3-gangen menu, en op vrijdag zelfs een 5-gangen menu! IMG_1757Op zich hebben sommige van de oudere gasten er moeite mee, want die kennen groenten als sugarsnaps en broccoli niet en eten het dus niet. Na het eten drinken we nog een kopje koffie in de salon, maar daarna heeft mijn man wel genoeg gehad en wil hij naar bed.

De eerste keer met onbekende verzorging. Met één van de verzorgenden klikt het erg goed, en hij blijft de rest van deze week ons eerste aanspreekpunt. We krijgen samen mijn man in bed, maar waar ik al bang voor ben gebeurt: zijn linkervoet ligt tegen het voeteneind aan. We schuiven hem nog iets omhoog in bed en nog een extra kussen onder zijn voet, maar ’s nachts wordt hij toch wakker met pijn en kramp in zijn voet en dat blijft de hele week terugkomen. Veel nachtrust krijg ik dus niet. Dit probleem uit handen geven helpt niet. Als er een nachtzuster onze hut binnenkomt ben ik toch wakker. En het is niet de zorg die mij opbreekt, maar de gebroken nacht.

De volgende ochtend ben ik al wakker als we heel erg vroeg vertrekken uit Willemstad, waar we ’s nachts aangemeerd hebben. Mijn man wil blijven slapen en hij kan met een bel de verzorging roepen als hij wat nodig heeft. Ik kleed me dus aan en ga naar de salon en daarna naar de eetzaal om alvast te ontbijten (er is een buffet). Ik heb mijn camera’s bij me om onderweg plaatjes van de wal te schieten. Natuurlijk gebeurt het ook nu weer: als het interessant wordt, we komen namelijk de havens van Antwerpen binnen, moet ik een handje gaan helpen bij de zorg. Juist bij het uit bed halen zijn er handigheidjes in de zorg die ik echt moet laten zien, anders krijgen ze hem niet zijn bed uit. Het duurt deze eerste keer ook extra lang voor we klaar zijn met de zorg. Mijn man is dus te laat voor het ontbijt. Gelukkig volgt het lunchbuffet bijna onmiddellijk op het ontbijt. Als we de lunch op hebben liggen we aangemeerd in Antwerpen.

We moeten nog even wachten tot de ons toegewezen vrijwilliger klaar is met zijn werkzaamheden, maar dan gaan we de wal op. In dit geval waren daar al enkele discussies aan voorafgegaan, want mijn man en ik wilden elk wat anders doen in Antwerpen! Uiteindelijk gaat mijn man alleen met de vrijwilliger naar de Grote Markt om daar wat te drinken. Ik vind dat te ver lopen en wil liever naar het MAS, het Museum aan de Stroom, dichtbij waar we liggen. Ik sla het aanbod van begeleiding door een vrijwilliger af. Ik wil juist lekker even rust en even helemaal met niemand rekening hoeven houden. Als ik richting het museum loop, komt dat ook echt even binnen. Rust! Zelf doen wat ìk wil, op mijn tempo. Ik geniet van het museum. Zowel de inhoud als de architectuur en het uitzicht. Jammer genoeg is het café boven in het museum dicht, dus loop ik nog even langs de Schelde voor ik weer naar ons schip loop. Ook al vond hij het van te voren erg spannend, ook mijn man heeft genoten van zijn bezoekje aan Antwerpen. Gedurende de rest van de trip praat hij nog regelmatig met deze vrijwilliger.

E0024Eerst nog wat drinken en dan is het al weer tijd voor het diner. Vanavond is er na het diner een zangeres in de salon. Ik krijg niet eens de kans om te bedenken of het mijn smaak is, want de vermoeienissen van de dag nemen weer de overhand en mijn man wil weer naar bed, en durft het nog niet aan zonder dat ik er bij ben. Als hij in bed ligt, lees ik nog een tijdje in bed voordat ook ik ga slapen.

SAM_2186
Deze routine herhaalt zich de volgende dagen. Na een onrustige nacht sta ik op om te genieten van het uitzicht en de rust in de salon voordat die volstroomt met de andere gasten. Ik ontbijt vroeg, en er is altijd wel iemand bij me aan tafel. Als mijn man uit bed wil roept hij de zorg, en als ze mijn hulp nodig hebben belt mijn man mij op mijn mobiele telefoon. Nu heb ik net een nieuwe telefoon, dus de eerste keer dat de telefoon
overgaat heb ik niet eens in de gaten dat het mijn telefoon is. Na de lunch IMG_1726gaan we van boord en maken een wandeling met een vrijwilliger. Op woensdag is dat in Gorinchem en op donderdag in Wijk bij Duurstede. Als we genoeg gezien hebben stoppen we ergens om wat te drinken. Dan krijg je het zwaan k
leef aan principe en zit onze tafel al snel vol met meer gasten en vrijwilligers van de Zonnebloemboot! Dat is ook prima. Wij hebben niet zo’n behoefte aan een groepswandeling, maar samen wat drinken is wel gezellig.
SAM_2158IMG_7052 de ZonnebloemOnderweg varen we nog langs Dordrecht. Ik heb contact gehad met een vriendin die daar woont zodat we naar elkaar kunnen zwaaien. Het levert ook een mooie foto van de langsvarende boot op. De laatste dag gaan we helemaal alleen de boot af. We stoppen nl in Nijmegen, een stad die we goed kennen. Niet zo’n behoefte om met rolstoel en al de heuvel op en af te gaan voor een kort bezoek. We hebben afgesproken met een andere vriendin op de Waalkade, waar we gezellig wat gaan drinken. IMG_0539Alhoewel het stralend weer is als we aankomen, moeten we een oog op het weer houden: code oranje van de KNMI komt eraan. We zorgen dat we voor het gaat regenen weer de Waalkade oversteken en aan boord gaan. Eenmaal aan boord horen we dat we die nacht niet in Nijmegen blijven, maar al voor het eten weer vertrekken richting Arnhem. Ook dit komt door de lage waterstand. Het laatste stukje van de reis zien
we niet veel, want de laatste avond is de avond van het captain’s dinner, een galadiner. Erg gezellig!

De laatste twee avonden ga ik nadat mijn man in bed ligt nog weer even terug naar de salon. Er is altijd wel iemand om een praatje mee te maken en een glaasje mee te drinken. Ik hou er niet van om in mijn eentje te drinken, en normaal moet ik altijd nog rijden dus
kan ik niet drinken, dus ik maak van de gelegenheid gebruik.

F0014Zaterdagmorgen moet ik nog iets meer met de zorg helpen. Onze vaste verzorgende heeft die nacht nachtdienst gehad en werkt dus deze ochtend niet. We ontbijten nog rustig aan boord. Intussen hebben de vrijwilligers al alle bagage van boord gehaald en aan wal neergezet. In de salon wachten wij tot we opgehaald worden om naar onze rolstoelbus te gaan. Helaas dit keer een iets minder ervaren chauffeur. De twee rolstoelen staan al snel in de bus, maar het kost haar moeite om ze vast te krijgen. In de tussentijd mogen de twee lopende passagiers buiten blijven wachten en het is flink winderig en niet erg warm buiten. Vervolgens heeft ze heel veel moeite om alle bagage vast te zetten en ze staat ook niet echt open voor suggesties van anderen. Aan het eind van de morgen zijn we weer thuis.

Al met al een adempauze met een aantal lessen. Ik weet nu welke dingen ik in zo’n geval nog duidelijker van te voren moet aangeven, zoals het bestellen van een verlengd bed. Als mijn man toch beenkrampen krijgt moet ik eerder de medicatie ophogen om dit tegen te gaan. Dan krijg ik zelf ook iets meer kans om te slapen. Het is nu ook duidelijk waarom het moeilijk is om de zorg uit handen te geven: de zorg is niet moeilijk, maar er zitten een paar noodzakelijke handigheidjes in. Het duurt even voordat nieuwe mensen hierop ingewerkt zijn. Er moeten dus in 1 week tijd niet ook nog personeelswisselingen zijn. Ook weet ik nu dat gemalen eten ook een dieetvorm is die ik van tevoren moet bestellen. De groep is inderdaad best groot, maar het is mogelijk om je eigen rust te vinden. Mijn man vond het in elk geval heerlijk, en als ik mij richt op de heerlijke 20151113_100320_resized‘zorgvoormezelfmomentjes’ en niet op de gebroken nachten winnen uiteindelijk ook de positieve kanten. Als we het herhalen kan ik in elk geval de geleerde lessen toepassen. En hopelijk gaan we dan wel naar Duitsland.

Dit bericht werd geplaatst in mantelzorg, respijtzorg, Uncategorized, zorg voor jezelf en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Grenzen verkennen

  1. Andrea zegt:

    Jammer dat uw man zo slecht geslapen heeft.
    1 van de bedden op de kamer kan altijd verlengd worden op de boot.
    Jammer dat dit niet voor u geregeld is.

  2. Het blijft een avontuur. Maar ook voor jou momenten voor jezelf. Dat is een verdienste.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s