Over Eliane Heseltine-Mok

Sinds oktober 2005 coördineer ik de zorg voor mijn man, John, en ben ik zijn belangrijkste verzorger. Hij werd getroffen door een herseninfarct, gevolgd door enkele complicaties, waardoor hij volledig rolstoelgebonden is. Op dat moment werkte ik nog als beleidsmedewerker in zorg en welzijn.

Helaas bleek het niet mogelijk om werk in loondienst langdurig te combineren met de zorg voor een partner. Daarom combineer ik nu mijn inhoudelijke kennis met mijn praktijkervaring door andere mensen de weg te wijzen in de zorg. Ik richt mij hierbij vooral op ouderen en chronisch zieken. Meer hierover op www.autarkia-advies.nl. Daarnaast verzamel ik onze ervaringen met vakantieaccommodaties gericht op mindervaliden op www.gareauxdhome.nl en gareauxdhome.wordpress.com.

Er zijn al enkele goede blogs over de ervaringen van partnerzorgers en de combinatie van werk en mantelzorg. Daarom gaat deze blog over mijn ideeën over en ervaringen met respijtzorg.

Respijtzorg is een verzamelbegrip voor al die vormen van zorg en voorzieningen, die tijdelijk, beroepsmatig of vrijwillig de mantelzorg overnemen, en dus respijt verlenen. Daarmee gunnen ze de mantelzorger een adempauze, zodat die het zorgen langer vol kan houden.

2 reacties op Over Eliane Heseltine-Mok

  1. Hette van der Leeuw zegt:

    Beste Eliane,

    Ik herken veel in je blogs. Mijn man heeft een hersentumor en ataxie. Hij is rolstoelgebonden, heeft een aantal cognitieve problemen en kan slecht uit zijn woorden komen. Sinds een week komt op woensdagavond de thuiszorg hem naar bed brengen en dan kan ik naar een cursus.
    Het is bedoeling dat hij binnenkort twee dagen naar een groep gaat voor NAH dagbesteding/ activering. Ik verheug me er zeer op, dat ik dan een paar uur vrij ben. Ik weet nog niet of het lukt. Het blijkt dat er problemen zijn met het feit dat hij chemo gebruikt en ook het vervoer is nog niet geregeld. Ik zal hem wel moeten gaan brengen en halen, vermoed ik: kost me bijelkaar twee uur!
    Maar. Iets is beter dan niets. Een paar vrije uren moet lukken.
    Ik vond vandaag je blogs en het helpt. Moeilijke dag: mijn man was de hele dag boos. Volgens hem begrijp ik hem steeds verkeer en dat is heel goed mogelijk, want hij kan het niet goed duidelijk maken. Ik liet hem maar even alleen, omdat ik gevoel boos te worden en dat helpt ook niet. Toen gooide hij van alles op de grond en viel uit de rolstoel. Dat gebeurt per ongeluk, maar als ik in de buurt blijf, kan ik het voorkomen. Ik kan bijna niet meer de deur uit voor boodschappen en zo.
    Groet, sterkte Hette

    • sweetlake58 zegt:

      Beste Hette,
      Fijn dat je steun vindt in mijn blogs. Hou vol, zou ik zeggen. En laat je vooral niet vertellen dat je iets zelf moet oplossen. Bij dagbehandeling hoort vervoer, dat hoort de aanbieder te regelen. Het enige feit dat zij vinden dat ze er te weinig voor betaald krijgen hoeven ze niet op jou af te wentelen. Per slot van rekening hieven zij maar een paar uur voor hem te zorgen en jij de rest van de week. Dit is jouw adempauze! Natuurlijk is het ook goed voor je man. Wellicht kan hij er dingen leren die hem weer wat zelfstandiger maken.
      Heb je ook gedacht aan het gebruiken van een tablet om hem op te laten schrijven wat hij wil zeggen? Volgens mij zijn er zelfs speciale apps voor. Misschien kun je meer vinden op hersenletsel.nl
      Groet,
      Eliane

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s