Het zijn de kleine dingen die het doen

SAM_7454Dit weekend is het dan zo ver: eindelijk weer tijd voor een kleine adempauze. Twee vriendinnen gaan met ons mee voor een weekendje op Texel. Via de website hebben we zelfs op korte termijn nog een aangepast huisje kunnen vinden, inclusief een slaapkamer met een hoog-laag-bed. Na alle ellende van de afgelopen weken en maanden kunnen mijn man en ik dat allebei goed gebruiken. Het ziet er naar uit dat er genoeg te doen is, ook voor rolstoelers, dus de voorpret is al groot.

We boffen enorm met het weer. We rijden door een zonovergoten Noord-Holland langs de prachtig in bloei staande bollenvelden naar Den Helder om over te varen naar Texel. Er zijn aan boord wel faciliteiten voor rolstoelers, alleen is er nauwelijks gelegenheid om uit de auto te komen. Mijn man blijft dus zitten en ik ga met mijn twee vriendinnen aan dek om foto’s te maken van de (korte) overtocht. We rijden door tot dicht bij het meest noordelijke punt van het eiland om bij ons huisje voor het weekend te komen. Het is een losstaande bungalow met twee slaapkamers met elk twee bedden. In de badkamer is naast het bad ook een inloopdouche en zijn er beugels naast het toilet. Er is ook voldoende draairuimte voor de rolstoel, dus wij zijn blij.

Al meteen na aankomst blijkt het voordeel van het op stap gaan met meer mensen: ik hoef alleen mijn man uit de auto te helpen en kan dan alle faciliteiten bekijken. In de tussentijd is de auto al uitgepakt en de keuken ingeruimd. Even later stappen we al in de auto om het dichtstbijzijnde strandpaviljoen te bezoeken. Vanaf de parkeerplaats moeten we nog een duin over, maar de rolstoel wordt voor me geduwd. In de zon achter glas is het al prima uit te houden op het terras op het strand. En mijn man vindt het heerlijk met drie dames op het terras. Voor de verandering zit hij niet direct naast mij, dus houdt één van de vriendinnen zijn bordje even voor hem vast omdat hij niet bij het lage tafeltje kan.

Tijdens alle uitjes die we dit weekend maken duwt één van beide vriendinnen de rolstoel. De dames hebben ook al heel snel in de gaten welke handelingen er nodig zijn om de rolstoel in en uit de auto krijgen, dus daarna doen zij dat. Soms blijft mijn man gewoon even in de auto zitten. Vooral als wij weer even uitstappen om naar een uitzichtpunt op een dijk of een duin te lopen om foto’s te maken. ’s Ochtends ben ik uit gewoonte vroeg wakker, maar geniet er dan van om met een kopje thee op de bank in de zon te zitten en een uur rustig in mijn boek te kunnen lezen, terwijl de rest uitslaapt.

IMG_0109

Aan de ene kant vliegt de tijd in dit heerlijke weekendje weg, maar tegelijkertijd lijkt het alsof we veel langer zijn weggeweest. Op de laatste ochtend hoef ik weer alleen mijn man uit bed te halen en onze eigen spullen in te pakken. Het huisje is al opgeruimd en bezemschoon en ook het inpakken van de auto gaat supersnel met zijn drieën. Natuurlijk blijft alle persoonlijke verzorging mijn ‘pakkie an’, maar de rest hoeft even niet. Al met al blijkt maar weer: het zijn de kleine dingen die het doen om van een weekendje weg een echte adempauze te maken. Dames, bedankt!

Dit bericht werd geplaatst in mantelzorg, respijtzorg, Uncategorized, zorg voor jezelf en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s